Wat is Gastvrijheid!

Vaak wordt gastvrijheid, in het Engels Hospitality,  geassocieerd met horeca maar laten we eerst een kijken wat gastvrijheid is.
Er zijn verschillende theorieën hierover:

Volgens Wikipedia ( daar zoeken we allemaal toch als eerste op):

Gastvrijheid verwijst naar de relatie tussen  gast en gastheer/gastvrouw. Indien er sprake is van een gastvrije relatie, ontvangt de gastheer/gastvrouw de gast met welwillendheid. Nauw verbonden hiermee is het gastrecht.

Oorspronkelijk was gastvrijheid eerder een zaak van bescherming en het aanbieden van voedsel. De westerse connotatie van het begrip slaat tegenwoordig voornamelijk op etiquette en het vermaken van de gast. Wel wordt gastvrij zijn nog steeds geassocieerd met het tonen van respect voor de gast, het voorzien in diens noden en het behandelen van de gast als een gelijke. Culturen en subculturen variëren in de mate waarin van de gastheer verwacht wordt zich gastvrij op te stellen ten aanzien van vreemden.

Bron; https://nl.wikipedia.org/wiki/Gastvrijheid

Voor de puzzelaars onder ons:

Warmte
Philoxenie (je krijgt het niet verzonnen)
Jovialiteit
Hartelijkheid
Gulhartigheid
Hospitaliteit

En volgens de dikke van Dale;

gast·vrij (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord) 1gul in het ontvangen van gasten

Gastvrijheid is: 1. gulheid in het onthalen of herbergen van gasten; synoniem: hospitaliteit • de plicht, de deugd der gastvrijheid. 2. het opnemen resp. opgenomen-worden als gast • gastvrijheid aanbieden, bewijzen, genieten, verlenen.

Woordenboek;

Gastvrijheid is het gebruik gastvrij te zijn, en ook het gastvrij handelen zelf, dat wil zeggen; ontvangen en onderhouden van gasten, bezoekers of vreemdelingen, in vrijheid en goede wil.”

Schrijvers/auteurs;

En dan heb je natuurlijk nog heel veel boeken en schrijvers die allemaal een mening hebben over wat gastvrijheid betekent.
Meestal komt het neer op “gastvrij” zijn.
Het gebruiken van de term hospitality is tegenwoordig veel hipper omdat we graag Engelse termen gebruiken.

Wat mij opvalt is dat er altijd gesproken wordt over de Gast(en) of over Gastvrij. maar gastvrijheid heb je niet alleen in de horeca, gastvrijheid is overal, elke dag. Thuis, op het werk, in de supermarkt, tijdens het winkelen, op straat, bij een begrafenis ( ja ook hier is er sprake van gastvrijheid).

Ik omschrijf gastvrijheid als volgt:
“Een verzameling van elementen die leiden tot een optimale beleving”

Hopelijk zie ik jullie terug in het volgende Blog.

Met gastvrije groet,
Maarten van den Berg.

 

 

Daarnaast hebben we natuurlijk nog de gebruikelijke afkortingen als het PGO- model (Product – Gedrag – Omgeving) en het 4P model (People-Place-Product-Process).
Ik vind Engels best leuk als de moedertaal Engels is dus in ons eigen landje houdt ik het liever bij Nederlandse termen.

de klant/gast is koning maar blijf zelf altijd de keizer. Je mag ver gaan met gastvrijheid maar ga niet te ver.

Hallo Nederland

Wij proberen onze kinderen gastvrij en beleefd op  te voeden en ik heb een regel die ik vaak toepas bij klanten.
de 1,5 meter regel ( ook wel 6 foot rule genaamd), het is een simpele regel die veel teweeg kan brengen, veel vriendelijkheid, acceptatie, vertrouwen.
Het wil niets meer zeggen dat iedereen die je tegenkomt binnen 1,5 meter daar probeer je oogcontact mee te maken en die begroet je.
Gewoon even “Goedendag” of “Hallo” of “Hoi”.  Een klein en simpel gebaar dat ver te zoeken is tegenwoordig.

Een aantal jaar geleden liep ik met mijn zoon  van de parkeerplaats naar het zwembad van het Vennebos. Het ligt in ons dorp en we komen hier geregeld zwemmen. Hij was 5 jaar en zat trots bij papa op mijn schouders. Kletsend liepen we over de gebaande paden heen.  Iedereen die we tegenkwamen begroette hij vriendelijk en de meeste mensen zeiden ook netjes iets terug.
Verder niets aan de hand, papa had niets in de gaten. totdat het moment kwam dat er weer mensen voorbij liepen die niets terug zeiden.
Mijn zoon vroeg aan mij; “papa!, zijn die mensen doof?”
Leg dan maar eens uit aan een jongen van 5 waarom mensen niets terug zeggen. Doof waren ze niet want ze communiceerden met elkaar.
En het was niet zo dat ze het niet gehoord konden hebben want mijn zoon praat hard genoeg.
Wat mij opviel is dat we niet meer zo gastvrij zijn naar elkaar, we vertrouwen elkaar niet meer. We laten ons te snel uit het veld slaan door kleine negatieve gebeurtenissen.
Zoals Jan Terlouw het mooi verwoorde “Er hangen geen touwtjes meer uit de brievenbus’, en dat is wel belangrijk.
Het onderlinge vertrouwen moet weer terugkomen. Overal op de werkvloer, prive en in de politiek.
We moeten weer deals sluiten met een handdruk.
We moeten weer kunnen kiezen met ons hart.
We moeten de mensen weer achterom kunnen laten komen.
We moeten de touwtjes weer uit de brievenbus hangen en de mensen verwelkomen.